ang kanyang nararamdaman...

Hindi ko akalain na dadating sa point na hahanap hanapin niya ang kulang sa buhay niya...

Akala ko masaya na siya ng ganun...

Masaya na siya sa nagkagisnan niya..

Masaya na siya kung ano ang nakasanayan niyang gawin at nakaugalian...

Akala ko siya yung lalaking masaya na at kuntento na sa simpleng buhay...

Na hindi kumplikado..

Nakilala ko siya ng simple...

walang hanggad sa mundo...

Nakilala ko siya na bahay trabaho lang ang nakagisnan niya..

Walang bisyo, hindi umiinom, hindi tumatambay..

Pagkatapos ng trabaho, bahay kaagad.

Akala ko masaya siya sa ganun..

Dumating sa punto na gusto niya maramdaman ang mga bagay na yun..

Dumating sa punto na gusto niyang maranasan kung ano ang nararanasan ng isang ordinaryong tao...

Sa punto na gusto niya maramdaman ang pakiramdam na umiinom kasama ang mga kaybigan, kaopisina..

Makipagkwentuhan matapos ang isang mahabang linggo na puno ng trabaho..

May mapaglabasan ng sama ng loob pag mainit ang ulo gawa ng matinding pressure sa trabaho..

Pag may nag-aya, gusto niyang sumama, maki “mingle” sa mga kasama..

Gusto niyang maranasan ang lahat ng yun bago man maging huli ang lahat...

Bago dumating sa punto na pagsisihan niya ang mga yun dahil hindi siya nagkaron ng pagkakataon maranasan ang lahat ng iyon...

Yun pala ang gusto niya simula palang nung una pero hindi nagkakaron ng pagkakataon..

Tila pinagkait sakanya ang pagkakataon na iyon na maranasan ang mga bagay na iyon..

Higit kanino man...

Ako ang mas higit na makakaintindi sakanya..

Ako ang makakaintindi sa nararamdaman niya..

Dahil sa akin niya lahat pinagkakatiwala ang mga nararamdaman at naiisip niya!

Kung yun ang magpapasaya sakanya..

Kung dun niya mararamdaman ang hinahanap niyang saya!

Sino ba ko para pigilin siya?!

Sino ba ko para ipagkait ang mga pagkakataon na yun?!

Andito lang ako para gumabay sakanya..

Andito ako para suportahan at uunawain sa lahat ng disisyon niya..

Ituwid kung minsan nawawala na siya ng landas..

At paminsan minsan eh tapikin siya pag natatangay na siya sa mga pangyayari..

Mahal ko siya... mahal na mahal..

Kung ano ang magpapakasaya sakanya...

Kung ano ang magpapakuntento sakanya at bubuo ng pagkatao niya...

Dun ako, susuportahan ko siya..

Bibigay ko ang buong tiwala ko sakanya,Alam kong hinding hindi niya yun aabusuhin...

alam ko mas magiging masaya siya, pag masaya ako para sakanya..

at gagawin niya ang mga ito na kasama ako at pangakong hinding hindi ko siya iiwan!

sorry guys inlove ako!umaapaw eh..

ang sarap talaga ng feeling ng mainlove noh?!
at yung pakiramdam na alam mong may nagmamahal sayo ng tunay...
na kahit nakapikit ka,
hindi man kayo magkasama,
o busy kayo sa takbo ng buhay...
alam mo na na may isang tao, bukod tanging tao ang nagmamahal sayo ng lubos!

mag wa-1 year na kami ni fortz this coming january (wee, excited!)
at masasabi ko sa mga napagdaanan namin, hindi sukatan ang tagal o ikli ng relasyon para masabi niyo sa isat isa na ang dami niyo ng napagdaanan na pinatindi na kayo ng panahon.

proud ako sa relationship namin dahil...

kahit anong problema at kung ano pa man ang mga darating saming problema, hindi namin hinayaan maapektuhan at tuluyang masira yung pundasyon na tinayo namin para mabuo kung ano ang meron kami ngayon!
At siguro dahil alam namin sa isat isa na kung ano yung limitasyon namin.
na alam namin kung ano yung pwedeng makasira sa relasyon namin yun yung hanggat maari ay iniiwasan namin gawin.

proud ako kay fortz dahil...

una, hindi siya gumagawa ng hakbang na alam niyang ikasisira ng relasyon namin.
sa loob ng halos isang taon, never pa kaming nagaway dahil sa selos!
never akong nagselos or pinagisipan siya ng masama na baka may kinalolokohan siyang girl o may nakikipagflirt sakanya kasi alam ko sa sarili ko at CONFIDENT kong sasabihin na hinding hindi niya magagawa yun dahil siya mismo pinaparamdam niya sakin na hindi niya magagawa sakin ang lokohin ako. na ako lang yung girl na kaya niyang mahalin na hindi na niya kailangan hanapin pa sa iba! (dun palang laking points na niya sakin kaya lalo akong naiinlove, wahhh *kilig*)

pangalawa, never niya akong pinaglihiman or never siyang nagsinungaling. (true!)
kung may mga taong mabait si fortz na yun. (build-up)
kaya sobrang tiwala ang binibigay ko sakanya kasi pinapakita lang niya sakin na karapat dapat siyang bigyan ng ganung tiwala!

pangatlo, never niya ako inwan!
nung mga panahon na kailangan ko ng karamay, andyan siya...
hindi niya ko iniwan at sa halip tinulungan niya ako makayanan ang matinding pagsubok na dumaan sa buhay ko.
pinilit niyang iabot ang kanyang dalawang kamay para pang hawakan ko at sinasabing "hindi kita iiwan, andito lang ako" (ayyyy)

at last, mahal na mahal niya ko... (lusaw na ko sa mga oras na ito)
ramdam na ramdam ko kung paano niya ako pahalagahan,bigyan ng unawa at mahalin kung ano ang pagmamahal sa kanya.
ang sarap niyang magmahal! (kaya nga siguro high na high ako sa dosage na binigay niyang love medicine, hehehe)

kaya ang masasabi ko lang...
sa pagmamahal na binibigay mo sakin, sobrang salamat!

in return and as i promised i will love you and stay with you for the rest of our long years!!!

isang umagang pageemote ni pilya

nxt year Im turning 25 by march...
4-6 years from now, my target to settle down...pero alam mo yung filling na your running out of time...oo bata pa naman ako kung sasabihin niyo sakin at wag ako magworry, na matagal pa naman yun...
pero d mo mamalayan....
ayan na pala....
sa sobrang bilis ng oras...if i can only stop the clock so that i can do whatever i wanted to do, accomplish whatever i want to accomplish and aim my target goal eh ginawa ko na!
kaso alam naman nating hindi pe-pwede!hindi ganun kadali!

kaya nga nasa satin nalang yun!nakasalalay kung ano man ang magiging decisions natin ngayon for our future!
ang dami dami kong gustong gawin at tuparin...
gaya nalang ang magkaron ng "DREAMHOUSE" na somewhere in antipolo..naks!talagang may place diba?tipong may garden at landscape sa gitna ng living room na ang harang lang nun is salamin para sa sala palang kita na ang garden.tapos yung master's bedroom may walk in closet..charus!tapos tipong yung cr may jacuzzi at mini bar..
para habang nagrerelax eh may wine at d side!taray diba?!aminin niyo inimagine niyo ang itsura ng "dreamhouse" ko!
ok fine!alam ko masyadong magarbo ang gusto ko na tamang pang pangarap lang, eh kaya nga dreamhouse diba?!
pero hindi ba pwedeng maging stepping stone ang isang pangarap para maisakatuparan mo yun?!
pero may kasamang tanong yun eh...kung nandito lang ba ako sa pinas magtatrabaho tingin niyo ba within 4-6yrs mapupundar ko na ba yung sinasabi ko senyong "dreamhouse"eh mukhang uubanin na ata yung magiging anak ko wala pa yung pinagmamalaki kong dreamhouse....
ok.ok.ok. sabi ko nga ako din sasagot ng tanong ko eh..yun ba eh ang mag-ibang bansa ako sa kabila ng krisis nila ngayon dun, may pagkakaiba ba sa nararanasang krisis ngayon sa pinas?!

yun nga ba ang sagot sa tanong ko?!
hay hindi ko alam eh...
ayokong gumawa ng desisyon!
natatakot ako!

ayoko sa bandang huli pagsisihan ko ang mga nagawa kong decisions dahil in the end narating ko nga yung pangarap ko pero may maisasakripisyo ako at baka worst eh mawala pa sa buhay ko....

sa kabialng banda...

ayoko naman na hindi ako gumawa ng decision ngayong palang habang maaga pa tapos pagdating ng araw pagsisihan ko na hindi ko ginawa yung desisyon na yun...

naintindihan niyo?!

hehehe....

basta sa ngayon hindi ko pa alam ang tamang desisyon

pero sana kung magkaroon man ako ng decision sana tama yun!
at sana habang maaga pa alam ko na ang dapat!
at sana wala akong pagsisihan kung ano man ang magiging outcome ng desisyon na yun!

haaayyyy.......

hindi ko alam kung sobra ba ako magmahal....
kung sasobra akong magmahal eh nakakasal na!
alam ko kasi pag binigay mo sa taong mahal mo yung buong pagmamahal yun sapat yun para hindi niya sabihin na nagkukulang ka sa pagmamahal na binibigay mo...

pero bakit ganun?!
bakit parang after lahat ng binigay kong pagmamahal eh hindi niya pala naapreciate yun.

ako, gusto ko yung mahal ko dinedemand niya kung ano gusto niya for me....
pero sakanya masama pala yun!

ang pagdedemand para sa kanya ay pagiinarte!

kaya dko alam kung pano bang pagmamahal ang gusto niyang ipakita ko sakanya...
sa ganon ako magmahal eh....

kailangan ko bang bawasan ang nainvest kong pagmamahal o totally baguhin ko kung ano man yung pinapakita ko sakanya...

kaso hindi naman madaling gawin yun eh...

ganun ako magmahal...hindi ko kayang pigilan kung ano ang nararamdaman ko, inilalabas ko lang...

sa totoo lang.........
ang hirap hirap niyang mahalin!!
sobrang hirap!

pero kahit ganun...ano magagawa ko?!
mahal ko eh!

kaya siguro kung yun ang gusto niyang magbago ako, tingin ko magbabago ako wag lang siyang mawala sakin..... ='c

nakakapagod din...

dko alam kung tama yung ginagawa ko?
dko alam kung solusyon nga ba yung ginagawa ko?
basta ang alam ko lang eto yung naiisip kong paraan para mabaling sa iba yung atensyon ko...
na hindi puro sakanya nalang makatuon ang pansin ko!
na masasaktan lang ako pag d naman ganon ang atensyon na binibigay niya sakin gaya ng atensyon na binibigay ko skanya...

naisip ko lang...
pag mawala kaya ako saknya kaya ba niya ako ipaglaban?!
eh ang tanong ipagalaban ba niya ko para d lang ako mawala sa buhay niya...
kaso mukhang hindi!
mukhang kaya naman niya mabuhay na wala ako..
there's no difference kung andyan ako o wala sa buhay nya..

lam mo sa nangyayari samin ngayon...
unti-unti kaming nadedetatch sa isat isa!

ang sakit sakit isipin na ganon na ang nangyayari sa amin...sa relasyon namin...

sino ba ang may gusto nito?
ginusto ko ba to?
hindi!

pero ano magagawa ko...
siya ang naddetatch...
siya yung unti-unting nawawala sakin...

natatakot ako...
natatakot ako na tuluyan ng masira yung relasyon namin.
sana naman maramdaman niya yung problema ng relasyon namin...
sana naman maipramdam niya sakin na ayaw niya ko mawala,
na ayaw niya ako mapunta sa iba...

ni hindi nga marunong magselos yun eh...
hindi ko ramdam..
dko maramdaman yung security na "ayaw kita mapunta sa iba", "nagseselos ako","akin lang atensyon mo"

lam mo sabihin lang sakin niya yun susundin ko siya.
at ma22wa pa ko kasi ganon pinaparamdam niya sakin.
atleast ramdam kong nageexist pa ako sakanya...

hay dko alam...
lahat naman ginagawa ko para maging ok relationship namin..
sana do his part naman...

nakakapagod umasa..
nakakapagod masaktan..
nakakapagod ng umiyak...

a poem for you

I give you my heart, mind, body and soul.
I give you my love for you make me whole.
I give you this promise, the promise to try.
I give you each breath and the tears i cry.

I give you my past, my future and now.
I give you my thoughts, my hope and this vow.
To give you my voice, and the music i sing...
I give you forever...
I give you my life.

I give you my world, all the pain and strife.
I give you my hand, learn to share my life.
I give you this kiss and these words i say...
"I'll cherish you always as of this day."

I give you my faith, that these words are true.
For today, i swear...
To spend my life with you.

hanggang kelan?!

sa LOVE hindi mo maiwasan masaktan...
umiyak...
minsan hindi lahat puro kilig...
puro saya at tawa...

pag kasi may ginusto kang bagay o gawin pero hindi yun natupad o naayos sa gusto mo, dito papasok yung disappointment...

bakit ka nga ba umaasa sa isang bagay..
kasi andun yung pag pinangakuan ka at may iseset na rules sana ang itutupad or saa bago ka nagset ng ganon sana inisip mo muna kung gusto mo nga ba talaga yun o kaya mo lang sinabi yun para sumaya ako pero hindi galing sa loob mo...

mahirap kasi minsan i accomplish yung isang bagay kung d naman bukal sa loob mo gawin.
hinid ba pwedeng maging will mo ang isang bagay kasi dbale, ok lang mahal ko naman yung makakasama ko, lahat ng pagod at sakripisyo ko mawawala"
hindi ba pwede ganon?!
eh ang lumalabas pagdating sakin pagod na siya.... ='c

alam ko,
kaylangan umunawa...
kaylangan intindihin...
kaylangan....

pero,
hanggang kelan...
lagi nalang bang kailangang umintindi?!
hindi ba pwede ikaw naman ang initindihin sa pangngailangan mo at sa pananabik mong makasama ang taong mahal mo?!